Op 15 september 2020 ging de wekker extra vroeg. Er werd een warme dag voorspeld en zo eigenwijs als ik ben, wilde ik deze etappe wel graag gaan lopen. Kortom, we liepen rond 8 uur al de 1e meters vanuit Winsum richting Groningen. Het was prima te doen zelfs. De meiden stapten vrolijk mee, ja inderdaad, meiden. Want ook Lasha mocht mee.

 

Tot aan Oostum hebben we prima kunnen wandelen, op enkele wildroosters na dan. Millie weet wel hoe ze er overheen moet klauteren, Lasha was een poging aan het doen om haar pootjes te breken. Kortom, die heb ik verschillende keren op moeten tillen en ja, dan wordt 19 kilo wel even pittig. Op Oostum kon ik ook even een sanitaire stop houden en tja, waar laat je 2 schreeuw meeuwen bij een kerk met een begraafplaats? Dat werd even gezellig krap plassen. Op Oostum ook gelijk even pauze gehouden. Konden de meiden bij tanken en ik ook weer wat energie naar binnen werken. 

 

Maar daarna kwam de genadeklap. Praktisch vanuit het niks was het in 1x boven de 30 graden en werd het te zwaar voor ons. Omdat ik de omgeving ken, heb ik de oude route gelopen en konden we voor lange tijd in de schaduw lopen ipv in de volle, brandende zon. Uiteindelijk heb ik na ca 4 km voor de eindstreep de stekker eruit getrokken. Het was goed zo. Al met al ben ik wel trots op deze prestatie, bijna 20 km gewandeld met in 1x extreme hitte!

 

Op naar de volgende etappe! Wanneer deze is wacht ik wel even af. Maar we gaan weer lekker verder de komende tijd.