Op 26 november 2019 stapten Millie en ik al vroeg in de auto. Op naar het hoge noorden! Bepakt en bezakt, een start maken met de 1e 12 km. De auto kreeg na 2 uur rijden een plekje in Winsum op het station en daar stapten we in de buurtbus naar Pieterburen.

 

Het weer was typisch Gronings: miezerig, koud en donker. Maar wat heb ik genoten! Millie denk ik ook wel, want die vind alles goed, zolang ik maar bij haar ben. Ivm het takkeweer heb ik heel dom geen pauze gehouden. Boterham op de vuist en lopen maar. Niet slim, de spierpijn hebben we beiden gevoeld hehe. Maar daar gaan we verandering in brengen dus. Mede omdat ik in Winsum flink door mijn enkel ben gegaan en daardoor geblesseerd raakte. Uiteindelijk niks gebroken, maar wel weer de banden verrekt. 

 

Dus memo voor de overige 25 etappes: pauze houden! In 2020 gaan we weer verder en dan gaat Lasha ook mee. Beide dames hebben inmiddels hun eigen rugzak, dus kunnen ze ook hun troep meenemen. Scheelt mij weer op mijn rug.